Ağladıkça içimdeki acı hiç dinmiyordu. Her damla gözyaşıyla birlikte sanki yüreğimden bir parça kopuyordu. Gözlerim yaş dolu, yüreğimse kederle dolup taşıyordu. Kelimelerin yetmediği anlarda, sessiz çığlıklarımı yastığa gömüyor ve içimdeki fırtınayı sakinleştirmeye çalışıyordum. Ağlamak, benim için bir terapi haline gelmişti. Her defasında hafifleyen bir yük gibi hissediyor, içimdeki karanlığı aydınlatıyordu.
Ağladıkça Notaları
Re Re# Do Mi Fa#
Do Fa La Sol# Sol
Fa Sol# Sol La Re#
Si Do# Re# Mi Fa
Re Mi Do# Fa# Sol
Re# Sol# Mi Re Sol
Sol# Sol La Mi Do
Si Fa# La Mi Re#
Fa Do# Sol Do La
Do Re La# Do# Re#
Ağladıkça Akorları
Am Bm Fm Dm Em
C Gm C# Dm D#
A Bm Am Dm A#
B F G D# G#
Dm F Bm A Gm
F# A Em G# Fm
F F# C E Fm
C Bm Cm C# F
G C# Cm A Bm
B Gm C G# Em
Yazmak, benim için bir kurtuluşun anahtarıydı. Gözyaşlarımın yerini kelimeler aldı. Her harf, içimdeki acıyı dışarıya vurmanın bir yolu haline geldi. Sözcüklerin büyüsüyle, dertlerimi kağıda dökerken kendimi daha hafiflemiş hissediyordum. Kelimelerin dansıyla, içimdeki karmaşayı bir düzene sokuyor ve duygularımı daha iyi anlamlandırıyordum. Yazmak, benim için hem bir terapi hem de bir tutku haline gelmişti.
Hayatın zorlukları karşısında ağlamak ve yazmak, duygularımı ifade etmenin iki farklı yolu oldu benim için. Ağladıkça içimdeki acıyı dışarı vururken, yazmakla o acıyı anlamlandırıyor ve kabulleniyordum. Her yaşadığım duyguyu kelimelere dökerken, içimdeki fırtınayı sakinleştiriyor ve kendime olan güvenimi arttırıyordum. Ağlamak ve yazmak, benim için duygusal dengeyi sağlamanın birer aracı haline geldi.